бақырып-шақыру


бақырып-шақыру
haykırmak

Қазақша-түрікше сөздік. 2009.

Look at other dictionaries:

  • бажына — ет. сөйл. Бажылдап, ақырып бақыру. Дана жеті түн болғанына қарамай басы қақшаңдап б а ж ы на ғ а н аңшылдар қоғамының инспекторын жеті атадан қайырып кейіп қалуға бір оқталған (Д. Досжанов, Жолбарыс., 22) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қырғыш — (Алм.: Балқ., Іле) тоңазытқыш трубаларының сыртында пайда болған қырауларды қыру үшін қолданылатын темір қалақ. Жетісіне бір рет трубаларды бір рет қ ы р ғ ы ш п е н қырып тұрамыз (Алм., Балқ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • мірет қылу — (Қарақ.) қонаққа шақырып, құрмет көрсету. Мен саған, шырағым, бүгін м і р е т қ ы л ы п отырыппын, келіп кетің үйге (Қарақ.). [Қарақалпақша мирәт етиу қонаққа шақыру (Рус. карак. сл., 1967, 69)] …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • шақырық — 1 Қ орда., Арал) түсі көк, еті адал, қазға ұқсас дала құсы. Ш а қ ы р ы қт ы ң еті адал болады Қ орда., Арал) 2 (Маң., Маңғ.) шақыру. Бастық Ақботаны шақырып кел дегесін, Сәуле ш а қ ы р ы қ қ а кетті (Маң., Маңғ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • биебау — зат. этногр. Бие байлап, қымыз ашытқаннан кейін алғашқы қымызға көрші қолаңын шақыру дәстүрі. – Нұғыманның қай қыры екенін құдай білсін, жаңа кісі жіберіп, б и е б а у ғ а шақырыпты, деді. – Не істейміз, балам? Барамыз ба? (Қ. Жұмаділов, Соңғы… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • кә-кә — од. 1. Итті шақыру. 2. Саятшының аушы құсты шақыруы. Әбден бауыр басып, үйірсек болған құсты биялайдың алақанына бір шөкім ет қойып, «к ә к ә» деп шақырып жегізіп, қолға қондырып үйретеді (Қаз. этнография., 3,13) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі